„Adam, syn Ozjasza”- rozmowa, która odsłania drogę Adama Michnika i pół wieku polskich przemian
„Adam, syn Ozjasza” (Wydawnictwo Agora) to szeroka, wielowątkowa opowieść o życiu, wyborach i intelektualnej drodze Adama Michnika. Książka jest zapisem długiej, szczerej rozmowy Jarosława Kurskiego z Adamem Michnikiem, o historii, ideach, sporach i doświadczeniach, które ukształtowały jednego z najważniejszych polskich działaczy opozycji.
W centrum narracji znajdują się ludzie, którzy wpłynęli na Adama Michnika duchowo, politycznie i moralnie: od Antoniego Słonimskiego, Jerzego Giedroycia i Gustawa Herlinga‑Grudzińskiego po Jacka Kuronia, Zbigniewa Herberta, Czesława Miłosza, Tadeusza Mazowieckiego, Bronisława Geremka, Jana Józefa Lipskiego, Leszka Kołakowskiego, Hannah Arendt czy Alberta Camusa. Szczególne miejsce zajmuje Ozjasz Szechter – ojciec Adama, którego losy splatają w sobie dramaty polskiego XX wieku: antysemityzm, nacjonalizm, totalitaryzm.
Tytuł książki jest hołdem syna dla ojca.
W rozmowie pojawiają się także postaci, wokół których nie brakuje kontrowersji: Wojciech Jaruzelski, Czesław Kiszczak, Jerzy Urban czy Stefan Michnik. Kurski nie unika trudnych pytań, a książka nie jest biografią, lecz próbą dotarcia do motywacji i sposobu myślenia Michnika. To propozycja dla tych, którzy chcą zrozumieć, nie tylko oceniać.
Książka ukaże się nakładem Wydawnictwa Agora 23 września 2026 r.
Patronat medialny: Gazeta Wyborcza
Adam Michnik (ur. 1946)
Redaktor naczelny „Gazety Wyborczej”, historyk, eseista, publicysta polityczny. W latach 1968–1989 jeden z czołowych organizatorów nielegalnej demokratycznej opozycji, członek Komitetu Obrony Robotników. Od 1964 roku studiował na Wydziale Historii Uniwersytetu Warszawskiego. Dwukrotnie zawieszony, a po wydarzeniach marcowych 1968 roku relegowany z uczelni i skazany na trzy lata więzienia. Ukończył studia na Wydziale Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach siedemdziesiątych działał w licznych organizacjach opozycyjnych i brał udział w wydawaniu wielu pism drugiego obiegu. W latach osiemdziesiątych dwukrotnie aresztowany za działania przeciwko PZPR i zwalniany na mocy amnestii. Uczestnik obrad Okrągłego Stołu w 1989 roku, członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Uhonorowany licznymi odznaczeniami i tytułami doktora honoris causa. Odznaczony Orderem Orła Białego. Autor wielu głośnych publikacji i artykułów w czasopismach z całego świata.
Jarosław Kurski (ur. 1963)
Należał do Ruchu Młodej Polski i Niezależnego Ruchu Harcerskiego. Aresztowany w stanie wojennym. Dziennikarz „Solidarności”, podziemnego pisma, którego pierwszy numer ukazał się w Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980 roku. Pracował dla hiszpańskiej agencji prasowej EFE i w „Tygodniku Gdańskim”. Był rzecznikiem prasowym przewodniczącego „S”. Zrezygnował z pracy w geście sprzeciwu wobec „wojny na górze”. Opublikował Wodza, polityczny portret Lecha Wałęsy. Od 1991 roku publicysta „Wyborczej”, a w latach 2006–2023 pierwszy zastępca redaktora naczelnego. Prowadził rozmowy polityczne w radiu i telewizji. Napisał eseje o Raymondzie Aronie Pokój z widokiem na historię, biografię Jan Nowak‑Jeziorański. Kurier wolności oraz Dziady i dybuki (nominowane do Nagrody Nike i wyróżnione Nagrodą Historyczną „Polityki”). Laureat Nagrody im. Janiny Paradowskiej „Za dzielność publicystyczną”. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Kawaler Orderu Francuskiej Legii Honorowej.
foto, źródło. Agora
